با گریه به سمت احمد چرخیدم و کمی صدایم را بلند کردم و گفتم:
-من اشتباه نمی کنم من تو رو دیدم با اون زن داخل شرکت بگو و بخند داشتی.

اخم هایش را غلیظ کرد و با صدای بلند گفت:
-از ماشین پیاده شو
-چرا از حقیقت فرار میکنی؟ مگه من زن تو نیستم؟ چرا منو از ماشین پیاده میکنی؟
انگشت اشاره‌اش را به سمت من گرفت و گفت:
-چون تو داری اشتباه میکنی و تهمت میزنی، خودت میدونی با کسی که الکی به من تهمت میزنه چه بلایی به سرش میارم
و با فریاد ادامه داد
-شیرفهم شد؟
با فریادش لرزی به تنم افتاد و صاف سرجایم نشستم و هق هقم را خفه کردم که با صدای احمد سرم را بالا گرفتم
-گمشو بیرون
با ناباوری نگاهی به اطراف انداختم و گفتم:
-تو این هوای سرد منو از ماشین پیاده می کنی؟
محکم و جدی گفت:
-اره تا خونه با پای پیاده میای تا متوجه بشی تهمت زدن به من که رئیس یه شرکت هستم و کلی آبرو حیثیت دارم یعنی چی
بغضم را با آب دهان قورت دادم و آرام و با صدای

لرزان گفتم:
-تو رو خدا منو تو این تاریکی و هوای سرد پیاده نکن یخ میزنم
کلافه پوفی کشید و به سمتم خم شد و در سمت من را باز کرد و محکم به شانه ام زد و گفت:
-وقتی بهت میگم پیاده شو یعنی بدون هیچ چون و چرایی از ماشین پیاده شو وگرنه موهاتو میگیرم و کشون کشون از ماشین پیادت میکنم زنیکه احمق
دست هایم را به حالت التماس بالا آوردم و گفتم: